overzicht

Een verre pijn

Een productie over een op sterven zijnde vader van 4 kinderen, waarbij het NSB verleden van vader een cruciale rol speelt in het leven van alle gezinsleden.

Onze nieuwe productie “EEN VERRE PIJN” (Henk John) wordt een bijzondere voorstelling in de periode eind april/begin mei 2019. De regie is in handen van Henk Mulder (o.a. De Koning Sterft). Gezien de aard van het stuk proberen wij een aantal voorstellingen te realiseren in de week voorafgaand aan de periode van 4/5 mei 2019, waarvan in ieder geval een voorstelling op 1 mei (gereserveerd) in het Posthuis Theater te Heerenveen. MTF hoopt samen met regisseur en artistiek team een prachtig project neer te zetten met een enthousiaste en ambitieuze groep mensen. Voor de rollen in deze productie zijn 8 enthousiaste spelers geselecteerd (4 mannen en 4 vrouwen). 

HENK JOHN | Een verre pijn (korte inhoud)

Het aanstaande overlijden van hun vader is voor de vier kinderen aanleiding in hun reeds lang verlaten en sindsdien weinig bezochte ouderlijk huis bij elkaar te komen. Rudolf, de oudste zoon, is ongetrouwd gebleven. Zijn zuster Magda is getrouwd met een rijke schoenwinkelier en is de trotse moeder van de eerstejaars studente medicijnen, Manon. Ingeborg, het derde kind, is een buitenbeentje en leeft samen met een Somalische vluchteling. Tenslotte is er Gerda, die getrouwd is met Frits.

Alle vier kinderen zijn tijdens, of net na de oorlog geboren. Al gauw blijkt hun verleden belast: hun vader (Willem) was gedurende de oorlog lid van de NSB en actief als landwachter. Zijn kinderen voedde hij op in de geest die de Nazi-ideologie voorstond. Het bij elkaar komen van de geheel van elkaar vervreemde kinderen vormt de dramatische kern van het toneelstuk. De bij hen in hun jeugd ingebrachte haatgevoelens hebben weinig nodig om in alle hevigheid los te komen.

De verpleger Jos pendelt heen en weer tussen de ziekenkamer en de zitkamer waar de familie zich ophoudt. Zijn rol is die van de boodschapper die de ontwikkelingen rond het stervensproces komt melden. Ieder stadium vormt een aanleiding om elkaar opnieuw en verhevigd met het ontleedmes van de eigen frustraties te lijf te gaan. Rudolf (Dolf...) houdt zich nog het meest op de vlakte.

Zijn zus Ingeborg lijkt zich het beste staande te houden in haar zelfgekozen levensvorm. Magda heeft het weliswaar qua welvaartsniveau prima voor elkaar, maar achter deze façade gaat een onzekere en boos gefrustreerde vrouw schuil. Haar onlustgevoelens viert zij onder andere bot op haar dochter Manon. Het slechtst is Gerda er aan toe: zij is een geestelijk wrak. Direct na de oorlog is zij opgenomen in het gezin van de ouders van Frits, omdat haar vader en moeder gevangen werden gezet. Frits, de buurjongen, is vervolgens al snel met haar getrouwd. Het tweetal heeft nu een zeer moeizame relatie, waarin Frits zich als een soort therapeut probeert overeind te houden.

Nadat Jos de verpleger het overlijden van de vader heeft aangekondigd, zonder dat ook maar één van de kinderen hun vader heeft kunnen zien, verschijnt de begrafenisondernemer Jorritsma ten tonele. Zijn afhandeling van de gewenste crematie werkt als een katalysator voor de achtergeblevenen.

Binnen één theatrale ruimte zoeken de frustraties van de personages zich een uitweg!